گزارشی از نمایشگاه ادبی مرکز شماره 1 یزد- عالیه سلطانی

لباس ها از روی بند جمع  شدند تا به جای آن  دست نوشته های نوجوانان دیروز مرکز شماره یک با گیره های چوبی روی آن پهن شود شاید آفتابی که به هوای آفتابگردان ها به ورودی نمایشگاه رسیده  از روی این همه  شعر و قصه روخوانی کند.

سه ردیف بند کنفی که ذوق و استعداد قلمی دوران نوجوانی بر آن جریان دارد و سه نردبان کنفی با اشیائی که به آنها آویزان شده تو را به پشت بام کودکی،نوجوانی و جوانی می رساند و  اندیشه های کودکانه را با بادبادک ها به پرواز درمی آورد. تیک تاک ساعت آویز میان بند نوشته ها به زمان جاری در نمایشگاه اشاره دارد وکلاف های رنگی که اگر سررشته اش را بگیری به خاطرات کودکی خواهد رسید. چمدانی که باز شده ، بوی سیب هایی که در سبد چیده شده و تا پای نردبان هم ریخته ،آبی که  بدنه کوزه سفالی را نم کرده و آفتابگردان هایی که روبه آفتاب پشت پنجره چرخیده اند زندگی را در سرزمین کوچک نمایشگاه ادبی ردپای دیروز فریاد می زنند.

كارشناس فرهنگي كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان استان يزد با بيان اينكه طبق فرمايش بزرگان بياد فرزند زمان خويش باشيم معتقد است: ضمن ارزشگذاري به همه داشته هاي گذشته مان در حد عبرت و استفاده هاي تاريخي بايد غم هاي گذشته را كنار بگذاريم و به حال فكر كنيم و اينكه اگر كسي در زندگي گذشته زندگي كند هم اكنونش را از دست مي دهد و هم آينده اش را

فرزانه فرازمند يادآور مي شود: زيبايي های نمايشگاه و انطباق اشياء موجود با فضاي آن قابل تقدير است اما  اگر ما نمايشگاهي از گذشته را تشكيل مي دهيم بايد قاب هايي از اكنون را هم در آن طراحي كنيم .

یکی از مربیان کانون در مورد فضای نمایشگاه می گوید: